Τό Μοναστήρι

Ἱερά Μονή Καρακάλλου εἶναι 11η στήν ἱεραρχία τῶν 20 Ἁγιορείτικων Μονῶν. Βρίσκεται στήν ΒΑ πλευρά τῆς χερσονήσου τοῦ Ἄθωνα, σέ μιά ἀπό τίς πιό ἀπομονωμένες περιοχές του, κτισμένη στήν ἀκρώρεια ἑνός λόφου, σέ μικρή ἀπόσταση ἀπό τήν θάλασσα καί καταμεσῆς ἑνός πυκνοῦ δάσους. Κατά μῆκος τῆς ἀκτογραμμῆς κεῖται μεταξύ τῶν Μονῶν Ἰβήρων καί Μεγίστης Λαύρας, ἐνῶ μισῆς ὥρας ἀπόσταση σέ μονοπάτι τήν χωρίζει ἀπό τήν Μονή Φιλοθέου στά ἐνδότερα.

Ἐξωτερικά ἡ Μονή θυμίζει μικρό ὁχυρωμένο κάστρο. Περισπούδαστο ἀρχιτεκτονικό στοιχεῖο ἀποτελεῖ ὁ πύργος της, πού μέ τόν καλλίγραμμο σχεδιασμό του, τίς ἐπάλξεις καί τίς “ζεματίστρες” του θεωρείται ὡς ἕνας ἀπό τους ὡραιότερους τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

TowerἈφιερωμένη στούς Πρωτοκορυφαίους τῶν Ἀποστόλων, Πέτρο καί Παῦλο, ἡ Μονή ἱδρύθηκε στά τέλη τοῦ 10ου ἤ στά πρῶτα χρόνια τοῦ 11ου αἰώνα – δηλαδή, στά πρῶτα 50 περίπου χρόνια ἀπό τήν ἐμφάνιση τοῦ ὀργανωμένου κοινοβιακοῦ βίου στόν Ἄθω, που συμπίπτει μέ τήν ἐκεῖ παρουσία τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Ἀθωνίτου καί τήν ἵδρυση τῆς Μεγίστης Λαύρας. Ἡ πρώτη μνεία τῆς Μονῆς στίς πηγές ἀνάγεται στό ἔτος 1018, ὅπου ἀναφέρεται ὡς μία ἤδη ὀργανωμένη κυρίαρχη μονή μέ ὁριοθετημένη τήν ἐδαφική περιοχή της. Θεωρείται, λοιπόν, σχεδόν βέβαιο ὅτι ἡ Μονή διανύει ἤδη τήν δεύτερη χιλιετία της.

Ἀβέβαιη, ἀντίθετα, θεωρείται ἡ προέλευση τῆς ὀνομασίας τῆς Μονῆς, μέ πίο διαδεδομένη μέχρι σήμερα τήν εἰκασία πού τήν φέρει νά συνδέεται μέ τό ἐπώνυμο τοῦ ἱδρυτοῦ της.

Τό καθολικό τῆς Μονῆς εἶναι κτίσμα τοῦ 16ου αἰώνα. Ἐκτός τοῦ καθολικοῦ, στήν Μονή ὑπάρχουν ἐπίσης καί 12 παρεκκλήσια.

Ἐφέστιος είκόνα τῆς Μονῆς εἶναι ὁ περίφημος Ἐναγκαλισμός τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου. Ἡ ἱερή αὐτή εἰκόνα ἀπόδίδεται σέ ἀνώνυμο ἁγιογράφο καλλιτέχνη, πού συνεχίζει τήν θεματική παράδοση καί τό ὕφος τῶν κρητικῶν ἁγιογραφικῶν ἐργαστηρίων τοῦ 15ου αἰῶνος, στά τέλη τοῦ ὁποίου καί δημιουργήθηκε.

Στήν πλούσια συλλογή τῆς Μονῆς ἀπό Ἅγια Λείψανα σημαντικότερη θέση κατέχουν ἕνα εὐμεγέθες τεμάχιο τοῦ Τιμίου Ξύλου, ἡ κάρα τοῦ Ἀποστόλου Βαρθολομαίου, ἡ κάρα τοῦ Ἁγίου Χριστοφόρου, ἡ δεξιά τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στρατηλάτου καί τμῆμα τῆς δεξιᾶς τοῦ Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου· ἐπίσης, λείψανα τοῦ Ἁγίου Νεομάρτυρος Γεδεών τοῦ Καρακαλληνοῦ (†1818).

Σύμφωνα μέ καταμέτρηση καί ἡλεκτρονική καταγραφή πού πραγματοποιήθηκε κατά τό ἕτος 2013, στήν βιβλιοθήκη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Καρακάλλου εὑρίσκονται 331 χειρόγραφοι κώδικες, πού καλύπτουν τήν χρονική περίοδο μεταξύ τοῦ 9ου καί τοῦ 18ου αἰώνα, καθώς καί 400 κώδικες ἀπό τόν 19ο αἰώνα καί ἐντεῦθεν. Οἱ ἔντυπες ἐκδόσεις τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας, πού ξεκινοῦν ἀπό τόν πρῶτο αἰώνα τῆς τυπογραφίας, ἀνέρχονται σέ 8.000, ἐνῶ οἱ ἀντίστοιχες σλαβονικές ὑπερβαίνουν τίς 1.000 καί οἱ ἀλλόγλωσσες φθάνουν τις 500. Στόν χῶρο τῆς βιβλιοθήκης φυλάσσονται ἐπίσης τό ἱστορικό ἀρχεῖο τῆς Μονῆς καί ἕνας μεγάλος ἀριθμός περιοδικῶν ἐκδόσεων καί ἐφημερίδων ἐκκλησιαστικῆς καί ἱστορικῆς κυρίως ὕλης.

Σήμερα ἡ ἀδελφότητα τῆς Μονῆς ἀριθμεῖ περίπου 50 μοναχούς.

► Σύντομο ἱστορικό Μονῆς

► Ἅγιοι τῆς Μονῆς

  

Αὐτὴ ἡ προβολὴ διαφανειῶν χρειάζεται JavaScript.